Selecteer een pagina

“Dat idyllische plaatje klopt niet,” valt Ed Osterholt (73) gelijk met de deur in huis. “Het is keihard werken. Elke paar dagen worden de schapen verplaatst. Dan moet ik de gebruikte rasters weghalen en weer opzetten om de schapen bij elkaar te houden. Zo’n tachtig procent van mijn tijd ben ik daarmee bezig. En toch doe ik dit werk al 6 jaar met véél plezier!”

Door Ina Stoel

Ed, afkomstig uit het westen van het land wilde – na zijn werkzame leven als technicus aan de TU Delft – vrijwilligerswerk, waarbij hij veel buiten zou zijn. Dáár ligt zijn hart. Hij werkt nu één dag in de week bij de Schaapskooi in Warnsveld, waar hij vele meters afsjouwt. Maarten, de schaapsherder, werkt met een eigen kudde ‘Groot heideschaap’ met ruim 500 rammen, ooien en lammeren. Vrijwilligers zijn onmisbaar. “Ik vind het prachtig om met schapen te werken”, zegt Ed. “Ze houden heide en gras kort. In Tonden, een voor ons nieuw gebied, begint de heide nu ook terug te komen. Met hun vacht en tussen de klauwen verspreiden de schapen allerlei zaden, sporen en insecten, uiterst nuttig. Ik kan me onze omgeving niet voorstellen zonder schaapskuddes. Door de herder te helpen deze kudde in stand te houden kan ik tegelijkertijd de hele dag buiten zijn”. Er zijn diverse begrazingsgebieden, waaronder Het Grote Veld. Steeds wordt er een stuk heide afgegraasd, waarna de kudde wordt verplaatst, zodat de heide niet te veel mest krijgt. Bij het verplaatsen zijn de vier honden onmisbaar. Een bordercolly en twee alt Deutsche hüttenhunde. En er is een puppy, die nog afgericht moet worden op het hoeden van schapen. “De te beweiden gebieden liggen soms ver uit elkaar. De kudde wordt dan per veewagen verplaatst. Als we met de kudde een drukke weg oversteken, zijn er meerdere vrijwilligers en honden nodig. De meeste automobilisten vinden het prachtig dit te zien, maar er zijn ook ongeduldige rijders en dat kan de hele kudde uiteenjagen. Daarnaast realiseren veel eigenaren met loslopende honden zich niet, dat schapen ernstig gewond kunnen raken bij aanvallen door hun hond. Een schaap blijft namelijk willoos staan. In de schaapskooi zijn nu zes schapen met wonden bij neus en kaken, alle veroorzaakt door honden. Als ze niet meer kunnen eten moeten ze worden afgemaakt” In het voorjaar is het extra druk met lammeren. Moeder en kind worden een paar dagen afgescheiden van de groep, zodat hun band kan groeien. “We voorkomen daarmee afstoting, waardoor het lam een leblam (met de fles te voeden) wordt. Het in de gaten houden van alle ooien en het apart zetten, vraagt erg veel menskracht. Ik zou het niet willen missen…..”